Δεν υπάρχει τέχνη στο καλάθι
Πρωτότυποι πίνακες τέχνης γκράφιτι και τέχνη του δρόμου

Σήμερα, η τέχνη γκράφιτι έχει βρει τον δρόμο της και στον κόσμο των πιο παραδοσιακών κλάδων, όπως η ζωγραφική. Σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι ασυνήθιστο ότι το έργο τέχνης βασίζεται στις ίδιες τεχνικές και πόρους με τα παραδοσιακά γκράφιτι. Ως αποτέλεσμα, η χρήση της τυπικής βαφής με σπρέι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη δημιουργία πινάκων γκράφιτι. Παρόλα αυτά, είναι επίσης πιθανό οι καλλιτέχνες να χρησιμοποιούν και άλλα είδη πόρων, που συνήθως βρίσκονται μέσα σε στούντιο τέχνης, όπως στυλό, ακουαρέλες, λαδομπογιές κ.λπ., που δεν χρησιμοποιούνται συμβατικά για τη δημιουργία έργων στους δρόμους. Ταυτόχρονα, το γκράφιτι με τη μορφή ψηφιακών ή χειροποίητων έργων ζωγραφικής επιτρέπει στους καλλιτέχνες να αφιερώσουν το χρόνο τους και να επικεντρωθούν στη δημιουργική διαδικασία, ιδίως λαμβάνοντας υπόψη τις νομικές συνέπειες της δημιουργίας σε δημόσιους ιστότοπους. Έτσι, συχνά τόσο η προπαρασκευαστική διαδικασία όσο και η πιθανή έκθεση των έργων ζωγραφικής μπορούν να γίνουν σε εσωτερικούς χώρους, καθιστώντας εμφανές πόσα γκράφιτι έχουν εξελιχθεί κατά τη διάρκεια των δεκαετιών. Τέλος, τα γκράφιτι με τη μορφή ζωγραφικής φαίνεται να διαρκούν περισσότερο σε σύγκριση με την τέχνη στους δρόμους, όπου οι τοπικές αρχές τείνουν να καθαρίζουν ή να καλύπτουν πολλά κομμάτια λόγω της παράνομης ιδιότητάς τους. Από την άλλη, ακριβώς λόγω της δημιουργίας τους κεκλεισμένων των θυρών, τέτοια κομμάτια τείνουν να κερδίζουν λιγότερη προβολή, αφού δεν εκτίθενται στο κοινό σε καθημερινή βάση. Το γκράφιτι εμφανίστηκε στις ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και, φυσικά, από τότε μέχρι τις μέρες μας, σχεδόν 50 χρόνια αργότερα, αυτή η τέχνη έχει περάσει από πολλά στάδια αναμόρφωσης. Πτυχές της δημιουργικής διαδικασίας όπως τα υλικά που χρησιμοποιούνται και οι τεχνικές έχουν εξελιχθεί τρομερά, καθώς και η αντίληψη του γκράφιτι ως μια αξιοσέβαστη μορφή τέχνης. Επιπλέον, οι πρώην «συγγραφείς» ή «taggers» αναφέρονται πλέον ως καλλιτέχνες, μια εξέλιξη που προέκυψε με την ολοένα αυξανόμενη θεσμοθέτηση και εμπορευματοποίηση του γκράφιτι. Περιττό να πούμε ότι το γκράφιτι δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει σε κοινή θέα και, με τον καιρό, οι αρχές σε όλο τον κόσμο αποδέχονται ως ένα βαθμό την παρουσία του μέσα στον ιστό της πόλης. Ως αποτέλεσμα, το νομικό καθεστώς της «γραφής» επέτρεψε στους καλλιτέχνες να πειραματιστούν πιο ελεύθερα με νέα υλικά και τεχνικές, μια εξέλιξη που αναδείχθηκε ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία.


Είδος: