MEEEEEOOOOOWWWWWWW!
نقاشی های گرافیتی، جوهر، نشانگر، آثار هنری با مداد

گرافیتی در قالب نقاشی به هنرمند خیابانی امکان بیان خلاقانه را بدون در نظر گرفتن عواقب قانونی ایجاد در سایت های عمومی می دهد. بنابراین، در این مورد، هم فرآیند آماده‌سازی و هم نمایشگاه بالقوه اثر را می‌توان در داخل خانه ایجاد کرد و آشکار کرد که گرافیتی در طول دهه‌ها چقدر تکامل یافته است. به نظر می‌رسد نقاشی‌های گرافیتی در مقایسه با هنر در خیابان‌ها ماندگاری بیشتری دارند، جایی که مقامات محلی به دلیل وضعیت غیرقانونی آن‌ها تمایل به تمیز کردن یا پوشاندن بسیاری از قطعات دارند. از سوی دیگر، دقیقاً به دلیل ایجاد آنها در پشت درهای بسته، نقاشی‌ها تمایل کمتری دارند، زیرا به طور روزمره در معرض دید عموم قرار نمی‌گیرند. گرافیتی در اواخر دهه 1960 در ایالات متحده ظهور کرد و طبیعتاً از آن زمان تا امروز، تقریباً 50 سال بعد، این هنر مراحل اصلاحی زیادی را پشت سر گذاشته است. جنبه‌های فرآیند خلاقانه مانند مواد در حال استفاده و تکنیک‌ها، و همچنین درک گرافیتی به‌عنوان شکل قابل احترامی از هنر، به‌شدت تکامل یافته‌اند. علاوه بر آن، «نویسندگان» یا «برچسب‌گذاران» سابق اکنون به عنوان هنرمندان شناخته می‌شوند، پیشرفتی که با نهادینه‌سازی و تجاری‌سازی روزافزون گرافیتی به وجود آمد. ناگفته نماند که گرافیتی هرگز در معرض دید عموم قرار نگرفته است و با گذشت زمان، مقامات در سراسر جهان تا حدودی حضور آن را در شبکه شهری پذیرفته اند. در نتیجه، وضعیت حقوقی "نوشتن" هنرمندان را قادر می سازد تا آزادانه تر با مواد و تکنیک های جدید آزمایش کنند، پیشرفتی که به ویژه در دهه گذشته پدیدار شده است. امروزه هنر گرافیتی را می‌توان در قالب طراحی نیز یافت و در بسیاری از موارد، آثار هنری از تکنیک‌ها یا حتی مواد مشابه اما در مقیاسی متفاوت و در بالای مجموعه‌ای از رسانه‌های مختلف به جای استفاده معمولی از عموم پیروی می‌کنند. دیوارها. با این حال، این امکان نیز وجود دارد که هنرمندان از انواع دیگری از منابع، که معمولاً در داخل استودیوهای هنری یافت می‌شوند، مانند خودکار، آبرنگ، رنگ روغن و غیره استفاده کنند که معمولاً برای خلق آثار در خیابان‌ها استفاده نمی‌شود.


مرتب سازی: