Gan Ealaín i gCairt
Eagrán Teoranta Priontaí Graffiti & Ealaín Sráide

Sa lá atá inniu ann, tá graifítí i bhfoirm priontaí tar éis an domhan a mhilleadh. Is é seo an cás maidir le priontaí graifítí, a leanann go minic na stíleanna, na teicnící céanna, nó fiú úsáid ábhar ach ar scála difriúil agus ar bharr sraith meán éagsúil in ionad úsáid tipiciúil ballaí poiblí. D’fhéadfadh, áfach, go n-úsáideann ealaíontóirí cineálacha eile acmhainní, a fhaightear go hiondúil laistigh de stiúideonna ealaíne, mar phinn, uiscedhathanna, olaphéint srl, nach n-úsáidtear de ghnáth chun saothair a chruthú ar na sráideanna. Ag an am céanna, cuireann graifítí i bhfoirm priontaí digiteacha nó lámhdhéanta ar chumas na n-ealaíontóirí a gcuid ama a ghlacadh agus díriú ar an bpróiseas cruthaitheach gan a bheith orthu na hiarmhairtí dlíthiúla a bhaineann le cruthú ar shuíomhanna poiblí a chur san áireamh. Mar sin féin, is é an buntáiste is mó a bhaineann le priontaí seachas graifítí traidisiúnta ná gur féidir é a thaispeáint go iolrú in áiteanna éagsúla sa chathair chéanna nó fiú i sraith de chathracha nó tíortha éagsúla ar fud an domhain. Ar deireadh, is cosúil go mairfidh priontaí graifítí go pointe níos faide i gcomparáid leis an ealaín atá ann go heisiach ar na sráideanna, áit a mbíonn claonadh ag údaráis áitiúla go leor píosaí a ghlanadh nó a chlúdach mar gheall ar a stádas mídhleathach. Ar an láimh eile, go díreach mar gheall ar a gcruthú taobh thiar de dhoirse dúnta, is gnách go mbíonn níos lú infheictheachta ag líníochtaí, ós rud é nach bhfuil siad faoi lé an phobail ar bhonn laethúil. Tháinig graifítí chun cinn sna Stáit Aontaithe go déanach sna 1960idí agus, go nádúrtha, ó shin i leith go dtí an lá atá inniu ann, beagnach 50 bliain ina dhiaidh sin, tá go leor céimeanna athchóirithe ag an ealaín seo. Tá forbairt mhór tagtha ar ghnéithe den phróiseas cruthaitheach ar nós na n-ábhar atá in úsáid agus na teicníochtaí, chomh maith leis an dearcadh ar ghraifítí mar fhoirm measúil ealaíne. Ina theannta sin, tagraítear anois do na hiar-“scríbhneoirí” nó “clibálaithe” mar ealaíontóirí, forbairt a d’eascair as an institiúidiú agus an tráchtálú graifítí atá ag dul i méid i gcónaí. Ní gá a rá, níor tháinig deireadh le graifítí i radharc an phobail agus le himeacht aimsire tá údaráis ar fud an domhain tar éis glacadh go pointe áirithe lena láithreacht laistigh de ghréasán na cathrach. Mar thoradh air sin, chuir stádas dlíthiúil na “scríbhneoireachta” ar chumas na n-ealaíontóirí triail níos fearr a bhaint as ábhair agus teicnící nua, forbairt a tháinig chun cinn go háirithe le deich mbliana anuas.


Sórtáil: